Başkentlere, Denizlere ve Aşka Dair

sidik yarıştıralım yenide hadi / sinemadan çıkıp dolmuşa koşar gibi

sidik yarıştıralım yeniden hadi

sinemadan çıkıp dolmuşa koşar gibi

ne İstanbul bizim olsun ne gökdelenler

yalnız başkentler ağsın üstümüze

yalnız baş-

                      ka-

                            kentler


denize işemek yalnızların işidir

korkar başkentlerden tanıdığım tüm denizler

keman sesli kadınlar şarkı söyler çünkü

ve evlerine hiç yalnız gitmez

                                                          başkentli 

                                                                            fahişeler


yeniden sidik yarıştıralım hadi

ben Paris’i düşleyeyim yeniden

ve içinden deniz geçen şehrime öyle çok işe ki

düşüme hiç geri dön(e)me sen


Özgün Ulusoy

Ottawa, 22 Mart 2005

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Olsun Susan Hanım!

Resim
Yarım saat kaldı. Şunu da halledip kalkayım. Ne halletmesi? Bir öncekini 20 dakikada bitirdiğimi unuttum mu? Geç kalacağım. Hızlıca yapsam? Hemen başlasam? Delirdim herhalde, yine evden koşarak, telaş içinde mi çıkmak istiyorum? Kendime üç beş dakika sakince yürüme fırsatı vermeden, çevreme bakmadan, öylesine uçar gibi mi gitmek istiyorum? Allah allah, sakin sakin yürümekmiş, yürüyeceğim de ne olacak, akşama kadar yürümedim mi, başım göğe mi erdi?
.

Aç Kapıyı Melek, Ben Geldim

Resim
Mart ayında bir gün, bir Cuma günü. Saat öğleden sonra 4:30. Sabah hava sıcaklığı eksi otuz santigrat derece idi, şimdi ısındı biraz, yalnızca eksi on. Ah Ottawa, söyle yetmedi mi artık bu kış? İşten koşar adım çıkıyorum. Melek otoparkta beni bekliyor. Önce camları kaplamış olan buzu elimdeki uzun saplı plastik spatula ile bir güzel kazıyorum. Eğer dünyanın bu köşesinde yaşamayı hayal ediyorsa oralarda birileri, işte bu gerçeği de hayallerinin bir köşesine dahil etmeli... Mart ayında bir gün, bir Cuma günü. Saat öğleden sonra 4:30. Sabah hava sıcaklığı eksi otuz santigrat derece idi, şimdi ısındı biraz, yalnızca eksi on. Ah Ottawa, söyle yetmedi mi artık bu kış? İşten koşar adım çıkıyorum. Melek otoparkta beni bekliyor. Önce camları kaplamış olan buzu elimdeki uzun saplı plastik spatula ile bir güzel kazıyorum. Eğer dünyanın bu köşesinde yaşamayı hayal ediyorsa oralarda birileri, işte bu gerçeği de hayallerinin bir köşesine dahil etmeli. Zira spatula ile buz kazımak yemek yemek, su i...
.